อ๊อบซอ / อิซซอ [1/3] #JackJae -warning-

อ๊อบซอ / อิซซอ [กาม] ตอนที่ 2 Jackjae NC-17

วันนี้ช่างเป็นวันดีที่จินยองเอาของกินฟรีมาเปย์ให้กับเพื่อนร่วมวงผู้หิวโหยในช่วงกลางดึกอย่างนี้ แต่ที่ดีงามกว่าคือนอกจากขนมขบเคี้ยวและน้ำผลไม้ผสมโซดาหวานชื่นใจแล้ว ยังมีของจำพวกโซจู หรือกระทั่งเบียร์ก็มีติดมาด้วย

“ว๊าวว มีเบียร์ด้วยอ่ะ อันนี้ฉันขอสองนะ” แจ็คสันเอ่ยขึ้นหลังจากรื้อค้นถุงพลาสติกที่จินยองนำมาวางไว้กลางห้องอยู่พักใหญ่ ในมือคือกระป๋องอลูมิเนียมสีเงินลวดลายบอกกันได้อย่างดี

“อืม มีอยู่หกเจ็ดกระป๋องอ่ะ” จินยองที่ทรุดตัวนั่งพร้อมจานเปล่าและกระติกน้ำแข็งเอ่ยบอก มองชายหนุ่มข้างตัวที่เอื้อมไปหยิบกระป๋องอลูมิเนียมสีเดียวกันที่แจ็คสันส่งมาให้

“พรุ่งนี้มีซ้อมตอนบ่าย อย่ากินกันหนักนักล่ะ” ลีดเดอร์ประกาศเตือน พร้อมกับเสียงรับเจื้อยแจ้วของเหล่าทะโมนที่เหลือซึ่งพากันเปิบโน่นเปิบนี่กันทันทีที่รับปากจบ

“แจ็คสันฮยอง” ระหว่างที่แจ็คสันนั่งดื่มเบียร์ไปได้สองกระป๋องกว่า เพราะมาร์คสละส่วนของตนเองให้กับเขาเสียงหวานๆ ของเด็กหนุ่มที่นั่งข้างตัวเรียก ยองแจที่ถือกระป๋องโซจูอยู่ชะโงกหน้ามาจ้องของเหลวสีอำพันซึ่งอยู่ภายในกระป๋องอลูมิเนียมของเขา “อร่อยไหมอ่ะ”

“เฉยๆน่ะ” แจ็คสันตอบอีกฝ่ายที่มองหน้าเขาพลางขมวดคิ้วงงงวยเมื่อได้รับคำตอบ ยองแจเคยลองดื่มเบียร์อยู่ครั้งหนึ่งตอนพวกเขาไปเลี้ยงกันหลังจบงาน แต่พอของเหลวแตะลิ้นได้พักเดียวอีกฝ่ายก็ถึงกับหน้าทิ่มแน่นิ่งไปเลย ทำให้หลังจากนั้นแจ็คสันไม่ยื่นเจ้าสิ่งนี้ให้เด็กข้างๆ อีก

“ดูน่ากินเนอะ” ยองแจยังสงสัยไม่เลิก เด็กหนุ่มซึ่งดื่มโซจูหมดไปแล้วสามกระป๋องขยับตัวเข้ามาเบียดคนข้างๆ ที่ทำเพียงกระดกกระป๋องในมือขึ้นดื่ม ใบหน้าหวานๆนั่นเริ่มขึ้นสีแดงระเรือด้วยฤทธิ์ของมึนเมา แจ็คสันชายตามองสายตาออดอ้อนของอีกฝ่าย “ขอชิมหน่อยได้ไหมครับ”

แจ็คสันแกล้งขยับมือที่ถือกระป๋องอยู่ไปใกล้อีกฝ่ายที่เอื้อมมือจะมารับ แต่พอจะปลายนิ้วกลมจะแตะโดนกระป๋องเขาก็ขยับยกแขนหลบอย่างรวดเร็วทำให้อีกฝ่ายพลาดหน้าเกือบทิ่มลงมาบนตักเขา “กินแล้ว เดี๋ยวนายก็สลบอีกอ่ะ 55555”

“ฮยอง!!” ยองแจเหวเสียงเขียว ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงๆ ด้วยความเมาบวกโกรธที่โดนคนตรงหน้าแกล้งฝ่ามือเล็กพุ่งเข้าทำร้ายอกอีกฝ่ายเสียงดังเพียะ! ทันที

“โอ้ย ยองแจอ่า โอ้ย! โอ้ย! โอ้ยครับ ยอมแล้ว ยอมแล้ว” พร้อมกับแรงตีที่กระหน่ำใส่หน้าอกกว้างๆของคนเป็นพี่ที่ร้องอย่างเจ็บปวด ขณะที่พยายามยกกระป๋องเบียร์หลบเด็กร้ายตรงหน้า “อึกเดียว โอเคไหม”

“...แต่”

“ไม่มีแต่ครับ” อึกเดียวมันจะไปพอให้รู้รสได้ยังไง ยองแจที่คิดอย่างนั้นก็อยากจะแย้งแต่แจ็คสันฮยองกับยกกระป๋องขึ้นกระดกดื่มอย่างรวดเร็วจนเขากลัวว่ามันนะหมดก่อนที่เขาจะได้ลองมันอีกครั้ง ก่อนกระป๋องเบียร์จะถูกดึงห่างออกมาจากริมฝีปากของอีกฝ่ายส่งมาให้เขา ด้วยมือแจ็คสันที่ใบหน้าเริ่มมีสีแดงก่ำ ลิ้นสีชมพูเข้มนั่นเลียริมฝีปากเก็บรสชาติทุกหยาบหยดจนยองแจเผลอกลืนน้ำลายตาม

“...” มือขาวเอื้อมมาจับกระป๋องที่คนเป็นพี่ส่งให้ ความรู้สึกแรกคือน้ำหนักของของเหลวที่เหลืออยู่ซึ่งไม่ได้เบาขนาดให้ใจแบ้วมากนัก ยองแจเขย่ากระป๋องเบาๆ เช็คปริมาณขณะที่มือของแจ็คสันเอื้อมมาโอบที่เอวของเขาไว้

“กินสิ ฉันไม่ได้เหลือให้น้อยขนาดนั้นหรอกน่า” เสียงแจ็คสันฮยองว่าแบบนั้นพร้อมรอยยิ้มกว้างโลกสว่างไสวตามประสาของเขา ยองแจยกกระป๋องค่อยๆ แตะริมฝีปากก่อนจะกระดกมันลิ้มรสชาติของเหลวข้างใน

อึก อึก ...อึก

ก็ว่าปริมาณที่ฮยองเหลือไว้ไหมมันมากกว่าหนึ่งอึกจริงๆ เขาได้ชิมเบียร์เข้าไปสามอึกใหญ่ ลิ้นเล็กๆ เลียริมฝีปากของตัวเองแผ่วเบาหลังจากส่งกระป๋องคืนให้คนเป็นที่ที่รับมันไปวางไว้ก่อนจะแจ็คสันจะปล่อยเอวของเขา เพื่อเอื้อมไปหยิบโซจูกระป๋องถัดไปมาเปิดดื่ม พลางสวนเสเฮฮากับจินยองฮยองและเจบีฮยองที่พูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ส่วนเขากำลังนั่งนิ่งพร้อมกับความรู้สึกร้อนกรุ่นที่ค่อยๆ ปะทุขึ้นมาในตัว

“ฮ้า...หวานชะมัด แบมแบมกับยูคยอมกินกันไปได้ยังไงกันตั้งสี่ห้ากระป๋องเนี้ย” แจ็คสันว่าหลังจากซัดโซจูหมดกระป๋อง และคิดว่าจะหยุดแล้วเพราะเขากำลังเริ่มเมา แจ็คสันที่ตั้งใจจะไปขอตัวไปอาบน้ำล้างหน้าจึงบอกกับสมาชิกคนอื่นๆในวง ก่อนจะหันไปบอกคนข้างๆ ที่เงียบไปหลังจากดื่มเบียร์

“ยองแจ ฮยองไปอาบน้ำนอนก่อนนะ” แจ็คสันสะกิดแขนนิ่มๆยองแจที่นั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ “หลับแล้วหรอ”

พลั่ก!!!

“อ๊า!”

แต่แล้วร่างที่ก้มหน้านิ่งมาตลอดจนคิดว่าหลับกลับพุ่งเข้าผลักแจ็คสันจนหงายหลังกระแทกพื้นอย่างแรง ทำเอาชายตัวโตร้องด้วยความเจ็บปวด แจ็คสันที่หัวกระแทกพื้นถึงกับครางเจ็บตวัดสายตามายังคนผลักหมายจะเอาเรื่อง

“ไม่เอา ทำไมฮยองถึงทิ้งผมไปนอนอีกแล้วล่ะ!!” ยองแจเหวออกมาเสียงดัง จนบทสนทนาของเมมเบอร์คนอื่นๆ ชะงักหันมามองเป็นตาเดียว พร้อมกับร่างนิ่มๆ ของเจ้าตัวค่อยๆ ปีนมาค่อมอยู่บนกลางตัวแจ็คสันที่เงิบงงไปหมด

“เฮ้ๆ แจ็คสัน นี่แกปล่อยให้แฟนแกร่วขนาดนี้เลยหรอว่ะ” เสียงแซวของเพื่อนซี้อย่างจินยองถึงกับลอยมาลูบหน้าเงิบๆของแจ็คสันให้ขึ้นสีแดงได้ง่ายๆ เพราะประโยคน้อยเนื้อต่ำใจของร่างนิ่มๆ บนตัว เพราะงานเยอะทำให้เขากับยองแจห่างเหินกันไปบ้าง... บางทีก็เหนื่อยเกินกว่าจะตอบสนองต่อคนรักได้ ยองแจไม่เคยบ่นเขาเรื่องนี้นะ แจ็คสันมองหน้าของยองแจที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอร์เกินพิกัดกว่าสติของอีกฝ่ายจะรับไหว ง่ายๆคือ ยองแจเมา

“ยะ...ยองแจ ยองแจเมาแล้วนะ อ๊า!!” แจ็คสันพูดพลางใช้แขนยันตัวเองจะลุกขึ้นก็ต้องร้องออกมาอย่างเจ็บปวดอีกครั้ง เมื่อถูกมือขาวๆ ของเด็กตรงหน้าผลักหน้าหงายหัวกระแทกพื้นอย่างแรงอีกรอบ

“เมาไง เมาแล้วไง วันนี้ผมจะไม่ปล่อยให้ฮยองหลับก่อนผมแน่ๆ” คำประกาศหมายมั่นของคนอายุน้อยกว่าซึ่งถือศักดิ์เป็นถึงน้องชายและแฟนสาวของตนเองดังก้องอยู่ในหัวมืนๆ ของแจ็คสัน พร้อมกับสัมผัสหวานยุ่นของริมฝีปากคนตรงหน้าที่กดลงมาบนริมฝีปากเขา แย่ล่ะ โดนรุกก่อนด้วย แบบนี้แย่แน่ๆ

“อืม อืม” พวกเขาจูบกันรุนแรงด้วยแรงปรารถนาที่ชัดเจนของยองแจและการตอบรับซึ่งไม่เคยคิดจะปฏิเสธของแจ็คสัน มือใหญ่ของพี่ชายที่ลูบไล้ไปตามร่างนุ่มค่อยๆเลื่อนลงไปบีบเฟ้นสะโพกกลมคลึง ก่อนจะค่อยๆใช้ปลายนิ้วยาวกดลึกผ่านผิวผ้าไปยังร่องรักของร่างบางเหนือตนอย่างแม่นยำ ทำเอาน้องชายถึงกับสะบัดหน้าหนีจูบร้อนที่บดเบียดกันอยู่ออกมาส่งเสียงครางกระเส่า

แจ็คสันที่ตั้งใจว่าจะหยุดอยู่แค่นี้ เพราะไม่อยากจะอวดหนังสดให้คนอื่นดู เอ้ย เพราะพรุ่งนี้ต้องซ้อม ก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อมือนิ่มๆ คว้าเข้าที่มือของเขาที่ขยำสะโพกของเจ้าตัวอยู่ทั้งสองข้างพร้อมกับดึงมันออกชูขึ้นสุดแขนพร้อมกับใช้เสื้อยืดของตัวเองที่เจ้าตัวถอดออกเองมามัดมือของเขาไว้ ก่อนมือร้ายๆ พวกนั้นจะพุ่งมาตะคลุบที่เข็มขัดกางเกงของเขาและปลดมันออกอย่างรวดเร็ว

“ย่าห์! ยองแจนายเอาเสื้อตัวเองมามัดมือฉันทำไม เฮ้ย!! หยุด หยุดดิ๊ นี่ห้องรับแขกนะ!!” แจ็คสันถึงกับร้องลั่นเมื่อมือร้ายของคนบนร่างซึ่งปลดเข็มขัดเขาออกได้สำเร็จกระชากกางเกงและกางเกงในของเขาลงจนเพื่อนคู่กายตัวโน้ยของเขาที่กำลังลืมตาตื่นเกือบออกมาทักทายกับโลกใบนี้ ยองแจครับ ยองแจของพี่ ใจเย็นนะ ถถถถถถ

“ไม่” เสียงหวานงึมงำตอบแบบนั้นขณะที่มือบางพยายามจะกระชากกางเกงอีกฝ่ายลงแต่ทำไม่ได้ เพราะวันนี้แจ็คสันใส่ยีนฟิตติดสะโพกแถมเจ้าตัวพยายามขืนตัวกดน้ำหนักสู้อีก “ฮยองง”

เสียงเง้างอดงอแงของอีกฝ่ายทำให้แจ็คสันกระทืบมโนสำนึกความเป็นห่วงสุขภาพคนตรงหน้าแหลกละเอียด สองแขนที่ถูกมัดเอาไว้ด้วยเสื้อยกขึ้นคล้องคอขาวดึงใบหน้าบึ้งตึงมาง้องอนด้วยจูบหวานจนอีกฝ่ายส่งเสียงครางพอใจกลับมา เขาจึงค่อยๆ ปลดพันธนาการที่ไม่แน่นหนานี่ออกพร้อมกับโอบกอดรัดร่างนุ่มที่สะดุ้งตกใจแรงเมื่อรู้ว่าเขาเป็นอิสระ นัยน์ตาตี่เบิกกว้างพยายามจะจับแขนชายหนุ่มมัดอีกครั้งแต่ร่างกลับถูกกอดรัดจมลงมาในอ้อมแขนชายหนุ่มแทน

“ใจเย็น ฮยองไม่หนีไปนอนแล้วครับ” แจ็คสันกระซิบข้างหูคนอายุน้อยกว่าแผ่วเบาพลางกดจูบไปตามกดหูจนอีกฝ่ายถดคอหนี จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นโดยที่มีลูกหมีโคอาลาเกาะสะโพกไว้แน่น ห้องนอนยูคแม่งโดนมาร์คซิวไปที่แรกแล้ว เหลือบมองไปทางบีเนียร์ที่เจบีน่าจะเสียม้าให้แฟนมันเร็วๆ นี้ ห้องมันคงไม่ว่าง

ไหนๆ เขาก็ตั้งใจจะอาบน้ำอยู่แล้ว

ซ่า....

“อ๊า เย็น” ร่างนุ่มผวากอดคนตรงหน้าอย่างรวดเร็วเมื่อน้ำฝักบัวถูกเปิดไหลมาโดนตัว แจ็คสันหอมแก้มปลอบอีกฝ่ายแผ่วเบา ขณะค่อยๆ ถอดกางเกงให้อีกฝ่ายจนร่างคนตรงหน้าเปลือยเปล่าไปหมด

“อืม” จูบร้อนถูกมอบให้กับคนรักเป็นอย่างแรก ริมฝีปากที่ร้อนระอุตัดกับอุณหภูมิของน้ำบดเบียดเข้าหากันอย่างรุนแรง จูบบดเบียดแต่ไม่รุกล้ำถูกมอบให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หยอกเย้าจนอีกฝ่ายรันจวนไปหมด ขณะที่ร่างกายเปล่าเปลื่อยถูกอีกฝ่ายลากไล้บีบขยำจนขึ้นรอยก่ำ ก่อนจะไปหยุดที่สะโพกขาวที่เบียดชิดกับตน

“อา...ฮยอง แจ็คสันฮยอง” แววตาเว้าวอนมองไปยังพี่ชายตรงหน้าขณะที่ปลายนิ้วหนึ่ง ค่อยๆสอดเข้ามาในตัว รางวัลถูกมอบให้กับเด็กดีด้วยปลายลิ้นเล็กๆ ที่เชิญชวนของน้องชายได้รับการตอบรับจากคนเป็นพี่

“อืม...อื้ม... ฮะ.. ฮยองง” เรียวขาขวาข้างหนึ่งตวัดเกี่ยวร่างกำยำเมื่อปลายนิ้วที่สองและสามถูกสอดเข้าไป การเตรียมการถูกทำอย่างระมัดระวังและพิถีพิถันเป็นที่สุดเพราะหากเตรียมตัวไม่ดีผลจะทำให้เด็กหนุ่มในอ้อมแขนไปทำงานไม่ไหว แต่บางครั้งแจ็คสันก็ต้องครางซี้ดออกมาอย่างอดใจ เมื่อผนังร้อนที่เขาเข้าไปทักทายช่างตอดรัดเชิญชวนเขาดีเสียเหลือเกิน “พอแล้ว... พอแล้วครับ”

“อืม ... แป๊บนะ” แจ็คสันพึมพำบอกอีกฝ่ายขณะถอนนิ้วของตนเองออกจากร่างคนตรงหน้า แขนแกร่งโอบรัดเอวบางแนบชิดไว้ข้างหนึ่งขณะกวาดตาเลยไปยังชั้นวางเครื่องอาบน้ำซึ่งด้านในสุดน่าจะมีของที่เขาวางทิ้งไว้อยู่

เจลหล่อลื่น

“...ชิ” ตอนแรกนึกว่าหาไม่เจอ แต่ที่ไหนได้โดนคนย้ายไปวางไว้อีกชั้นแถมปริมาณยังพร่องหายไปเกือบครึ่งขวด แจ็คสันจิ๊ปากขัดใจนิดหน่อยเพราะมีคนแอบใช้ไม่เติมคืนเขากระซิบบอกยองแจให้ช่วยปลดกางเกงของเขาออก ขณะที่มือใหญ่ชะลอเจลเหลวลงทั่วมือ

“ยองแจ”

“หืม”

ยองแจที่เสียวกระสันรอคอยการเติมเต็มจากอีกฝ่ายอยู่เต็มที่ขานรับขึ้นเมื่อเสียงนุ่มทุ้มของคนรักกระซิบแว่วมาพร้อมกับแก้มที่จมลงไปเพราะโดนหอม เขาที่กอดอีกฝ่ายอยู่จึงผละตัวออกสบตาชายหนุ่มที่สบตาเขาลึกซึ้งแวบนึงก่อนจะยิ้มขบขัน

“มันต้องจริงจังขนาดนั้นเลยหรอ” แจ็คสันถามเขาก่อนจะยิ้มขำๆ ใบหน้ายองแจที่ขมวดคิ้วแน่นอยู่ค่อยๆ คลายออกช้าๆ ก่อนจะกระพริบตาปริบๆ

“จริงจังดิ” ตอบไปตามจริงแบบนั้น ไม่เคยเป็นคนถูกรุก ไม่รู้หรอก

“หรอ” แจ็คสันยังคงชวนคุยต่อไป ยองแจก็ตอบนะ ตอบไปก็หงุดหงิดไปเหมือนกันเพราะถูกทำให้ค้างคา ใบหน้าหวานมองหน้าอีกฝ่ายสลับกับข้าวของช่วงล่างที่พร้อมรบเต็มที่ไม่เข้าใจความคิดคนตรงหน้าสักนิด

“ฮยองไม่เคยเป็นคนถูกเสียบอ่ะ... ฮยองไม่รู้ อ๊า!!!” แล้วพอตอบอยู่ดีๆ เขาก็แทงพรวดเข้ามาจนยองแจร้องลั่นแทบถึง ร่างนุ่มผวากอดคนรักตัวสั่นปากสั่นระริกก่อนจะถูกอีกฝ่ายกระทันกระแทกกายสวนใส่โดยไม่ให้ได้เตรียมอกเตรียมใจเลย

“อ๊า อ๊า ฮะ..อ๊า ฮยอง อ๊า ช้า อ๊า ช้า” ริมฝีปากสั่นระริกพยายามร้องบอกอีกฝ่าย แต่ก็ทำไม่ได้ร่างกายเสียวกระสันไปหมด คำพูดทั้งหมดจึงถูกแทนด้วยเสียงครวญครางหน้าอายของตัวเองที่ไม่มีใครคิดจะปกปิดมัน

แจ็คสันก้มมองใบหน้าหวานที่แดงก่ำไปด้วยเพลิงรักที่เขาแต่งเติมให้ ริมฝีปากแดงเจ่อที่เผยอเย้ายวนอยู่ดึงดูดจนเขาต้องก้มลงไปมอบรสหวานให้อีกฝ่ายที่ตอบรับเป็นอย่างดี มือร้อนเลื่อนลงไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวของคนรักกอบกุมมันพร้อมกับรูดขึ้นลงไปพร้อมกับจังหวะของตนเอง

“ฮยอง...แจ็คสัน.. ผม... ผม ไม่ไหวแล้ว” เสียงหวานของคนรักครวญครางบอก แจ็คสันขยับตัวอีกสองสามครั้งร่างบางก็เกร็งกระตุกอย่างแรงพร้อมกับน้ำคาวขวาเลอะเทอะเต็มมือของเขา ร่างคนรักอ่อนยวบลงในอ้อมแขนที่โอบรับเอาไว้ ยองแจหอบหายใจรุนแรงหลังจากเสร็จสม สายตาปรือปรอยเงยหน้าขึ้นสบตาคนรักที่ยิ้มหวานส่งให้

“ผมเสร็จก่อนอีกแล้ว ขอโทษนะครับ” แจ็คสันส่ายหน้าจุ๊บที่ริมฝีปากอีกฝ่ายเบาๆ เหมือนบอกว่าไม่เป็นไร แต่ก็เหมือนต่อว่าเมื่อจูบนั่นดุดันขึ้นด้วยการบดเบียดริมฝีปากส่งลิ้นร้อนเข้าไปทักทายอีกฝ่าย “อืม อ๊ะ แจ็คสันฮยอง”

ยองแจสะดุ้งเมื่อมือร้อนของอีกฝ่ายที่กุมส่วนอ่อนไหวของเขาไหวเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง ปลุกความกระหายอยากที่มอดดับไปให้ตื่นขึ้นมาอีกครา ต้องการ ...เว้าวอน เรียกร้อง ไม่ยากเลยที่อีกฝ่ายจะดึงเขากลับมาได้อีกครั้ง

แกนร้อนที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยถูกดึงออกพร้อมกับร่างนุ่มถูกจับเปลี่ยนท่าเป็นหันหลังให้อีกฝ่าย พร้อมกับสอดใส่เข้ามาอีกครั้งซึ่งเข้ามาได้ลึกกว่าเดิม เสียงครางของยองแจถูกกลั้นไว้ด้วยมือของอีกฝ่ายที่ยกขึ้นมาปิดปากบาง ส่วนมืออีกข้างกอบกุมสะโพกนุ่มเอาไว้

“ชู่ววว ร้องพอแล้ว เดี๋ยวคอแตกหรอก” จะบอกว่าให้เงียบๆ เพราะกลัวคนได้ยินก็คงสายเกินไปในเมื่อรอบแรกอีกฝ่ายหวีดร้องไม่หยุดขนาดนั้น แต่ก็ห่วงกลัวอีกฝ่ายจะเจ็บคอในวันต่อมาจนต้องกระซิบเตือน ยองแจที่ได้ยินแบบนั้นหันควับจะไปเถียงว่าเพราะฝีมือใครกันล่ะที่แกล้งเร้ากันจนเขาร้องคอแทบแตกแบบนี้ แต่ก็ทำไม่ได้เมื่อแกนร้อนในตัวกระแทนสวนเข้ามา จนเสียววูบแทบทรุด “อ๊า..” เรียวขาขาวสั่นระริกขณะที่คนข้างหลังกระแทกซอยเข้ามาอย่างรุนแรง

“อา...” เสียงครางต่ำที่ดังอยู่ข้างหูของแจ็คสันกระตุ้นให้ยองแจยิ่งตื่นเต้น เสียงตุบตับกระแทกสวนเข้าออกตอบรับกับผนังร้อนตอดรัดแท่งใหญ่จนแจ็คสันซีดปาก มือร้อนเอื้อมไปกอบกุมแกนกายอีกฝ่ายปรนเปรอให้คนรักสั่นระริกด้วยพายุความกระสันที่ถาโถม มือบางจิกกระเบื้องห้องน้ำสีสวยแทบทะลุ ก่อนแจ็คสันจะอัดฉีดน้ำรักเข้าไปในตัวอีกฝ่ายพร้อมๆ กับยองแจที่ถึงอีกครั้ง

“...” แจ็คสันใช้แขนข้างหนึ่งคว้าร่างของยองแจที่ทรุดฮวบลงหมดแรงไว้ได้ทัน ก่อนจะพลิกประคองให้ยืนไว้ในอ้อมแขน สติของเด็กหนุ่มแทบจะไม่เหลือขณะที่คนพี่อาบน้ำทำความสะอาดร่ายกายอีกฝ่าย

แกร๊ก

“อ๊า อ๊า...”

แจ็คสันที่อุ้มยองแจที่หลับไปแล้วห่อแต่ผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำในสภาพไม่ต่างจากตัวเอง มองซ้ายมองขวาที่ห้องโถงกลางหอพักไม่มีใครเหลือแล้วยกเว้นแบมแบมที่นอนเปิดพุงหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องอยู่ และเสียงบทร้อนรสของคู่อื่นจากมุมต่างๆ ของหอพัก (ขอบคุณเมเนเจอร์ฮยองที่ไม่อยู่หอวันนี้) เขาจึงพาคนรักของตัวเองไปแต่งตัวก่อนจะพาเข้านอนในห้องนอนของเขาซึ่ง ว่างเปล่า (แหงล่ะวันนี้มาร์คนอนห้องอื่นนี่) ให้เรียบร้อย จากนั้นก็หอบผ้าห่มหนาๆ ออกมาห่มให้แบมแบมที่หลับไม่รู้เรื่องอีกคน

บางทีพรุ่งนี้อาจจะไม่ได้ซ้อมก็ได้มั้ง

วัดจากความดังของเสียงร้องที่แว่วมาจากห้องมักเน่กับห้องลีดเดอร์แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหวังว่าพรุ่งนี้อาจจะได้วันหยุดพักเพิ่มอีกวันแจ็คสันที่คิดแบบนั้นขณะจัดการเก็บขยะที่เมมเบอร์กินทิ้งไว้เรียบร้อยกระหยิ่มยิ้มในใจ ก่อนจะลากขาพาตัวเองเข้านอนในห้องตัวเองอีกคน

-TO BE CONTINUE-

TALK :: อย่างที่แจ้งไปแล้วในตอน intro
ตอนถัดมาจึงนอนอยู่ในนี้เช่นกันค่ะ
แน่นอนว่าตอนนี้แต่งไว้แค่ Jackjae (#น้ำตาจะไหล)

เนื้อหารุนแรง ไม่เหมาะสม อย่างไร ติชมกันได้ค่ะThank for Reading

it's me, Chromosome ZZ

หมายเหตุ : คุยได้ทั้งทาง @RiLily12 และ @ChromosomeZZ นะ