DON the serise 02 - Jackjae – TOP VIEW

SF [GOT7] JACKJAE – TOP VIEW
Chromosome ZZ

TOP VIEW

ทุกครั้งที่มีคนทิ้งตัวนอนราบกับพื้นเวที สิ่งที่ตามมาก็คือปีศาจยูกะด้งที่พร้อมจะกระโจนตัวเข้ามากักขังอิสรภาพของคุณ ก่อนจะผละออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมีเสียงหัวเราะปิดท้าย มองอีกฝ่ายเล่นแบบนี้กับคนอื่นมาตั้งหลายคนแน่ะ ตัวเองก็เพิ่งจะโดนไปเมื่อวันก่อนด้วย แต่ก็ไม่เข้าใจสักทีว่าเล่นแบบนี้มันสนุกตรงไหน?

และวันนี้        

ย่าห์!! ฮยอง มาร์คฮยองอย่า! หยุดเดี๋ยวนี้นะครับ

          ภาพตรงหน้าที่มาร์คฮยองกับแบมแบมกำลัง (ติ้ด) กันอยู่ที่ (ติ้ด) และ (ติ้ด) ... จริงๆ แบมแบมก็แค่พยายามจะปัดหัวมาร์คฮยองที่กำลังทำยูกะด้งกับตัวเอง หรือที่พวกเราเรียกเขาในช่วงนี้ว่า ปีศาจยูกะด้ง เพราะตั้งแต่งานแฟนมีตที่ญี่ปุ่นวันแรกหลังจากที่เขาทำ ยูกะด้ง กับจินยองฮยองไป เขาก็ทำยูกะด้งกับคนอื่นไม่หยุด คนที่โดนตอนนี้ก็มี จินยองฮยอง เจบีฮยอง...ผม ล่าสุดก็ แบมแบม

“ยองแจ”

“หืม...เฮ้ย!!...” (อีกแล้ว!!)

รู้สึกตัวอีกทีก็มีเงาตะคุ่มลอยอยู่เหนือหัวกับ แววตาพราวระยับของมาร์คฮยองที่จับจ้องจนรู้สึกว่าเผลอเบิกตากว้างตอบอีกฝ่ายพร้อมกับน้ำหนักที่โถมลงมาทับ เพื่อกดให้ผมนอนกับพื้นเวที

ดูเหมือนต้องเปลี่ยนคนล่าสุดจาก แบมแบม เป็น ตัวผมแทน

หลังจากจบแฟนมีตอีกวันทุกคนก็แยกย้ายกันกลับมาพักที่โรงแรม ก็อย่างที่รู้ๆ กัน เจบีฮยองกับจินยองฮยองนอนห้องเดียวกัน มาร์คฮยองกับแบมแบมนอนด้วยกัน ยูคยอมไปนอนกับผู้จัดการของพวกเรา ส่วนผม

..

“ห้องน้ำว่างแล้วครับ ฮยอง”

เด็กหนุ่มในชุดนอนสีอ่อนพาดผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะเอ่ยปากเรียกพี่ร่วมห้องอีกคนที่รอต่อคิวอาบน้ำจากเขาอยู่ แต่ภาพตรงหน้าคือคนอายุมากกว่านั่งหลับอยู่บนพื้นพรมห้องหน้าหน้าเข้าหาประตูห้องน้ำโดยพิงตัวกับขอบเตียง

ดูเหมือนเขาจะใช้เวลาอาบน้ำนานไปหน่อย

“ฮยอง ..ผมอาบน้ำเสร็จแล้ว”

คนตัวเล็กกว่าเข้าไปเขย่าไหล่อีกฝ่ายเรียกเบาๆ แต่ไม่มีการตอบสนองใดๆ กลับมาแม้แต่น้อย ยองแจถอนหายใจพรืด จะว่าคนตรงหน้าก็ไม่ได้หรอกเพราะวันนี้ทุกคนก็ใช้แรงที่มีอยู่หมดไปกับงานแล้ว เผลอหลับก็ไม่แปลก

เอาเป็นว่าครั้งนี้ยกให้ ตื่นมาแล้วค่อยอาบแล้วกัน

“ไม่อาบก็ขึ้นไปนอนบนเตียง เดี๋ยวก็ไม่สบายอีกอ่ะ”

แม้จะปล่อยผ่านเรื่องอาบน้ำ แต่นอนบนพื้นก็ไม่ใช่เรื่องดี เสียงงุ้งงิ้งจากคนอายุน้อยกว่าบ่นอุบอิบขณะที่พยายามยกคนแก่ขึ้นไปนอนบนเตียง แต่น้ำหนัก (กล้าม) ที่อีกฝ่ายสะสมไว้มันไม่ธรรมดาเอาซะเลย แถมคนแก่ยังขยับตัวตอนที่เขากำลังยกตัวอีกฝ่ายอีกจนทำให้เสียหลักล้มทั้งคู่

เฮ้ย!

ยองแจที่เสียหลักล้มเพราะแรงคนหลับผลุดลุกอย่างตกใจ เพราะตอนที่เขาล้มเขาไม่ได้ล้มลงพื้น แต่ดันล้มทับคนหลับที่กำลังยกอยู่เต็มๆ เขายันตัวก้มมองคนใต้ร่างที่ยังคงนอนนิ่งลมหายใจสม่ำเสมอ ลอบถอนหายใจยาวๆ โล่งอกที่ไม่ทำให้อีกฝ่ายตื่น

“...”

และเพราะอยู่ในสภาพแบบนี้ทำให้เขาเห็นภาพใบหน้ายามหลับสนิทของอีกฝ่ายที่เห็นไม่ได้บ่อยนัก สำหรับเขาที่มักจะนอนเร็วและตื่นช้ากว่าคนอื่นได้อย่างชัดเจน แม้ผิวจะไม่ได้สวยใสเหมือนผู้หญิง แถมยังมีร่องรอยจากการอดนอนเพราะทำงานหนักเพื่อวง หรือแม้แต่รอยสิวจากการแต่งหน้า หน้าสดแมนๆ ไร้การแต่งเพิ่มเติบ การที่ได้มาอยู่เหนืออีกฝ่ายที่ไร้การป้องกันแบบนี้ ต้องยอมรับเลยว่า

ทำไมมันให้ความรู้สึกเป็นผู้เหนือกว่าแบบแปลกๆ รู้สึกคนข้างล่างอยู่ใต้อาณัติแบบบอกไม่ถูก  

เดี๋ยวนะ นี่คือมุมที่มาร์คฮยองเห็น?

ก่อนจะนึกไปถึงคนที่ช่วงนี้ได้อยู่มุมนี้ประจำ คนล่าสุดที่เป็นเหยื่อไปหลังจากเขาก็คือคนที่หลับอยู่นี่แหละ ร่างบางที่ตอนแรกแค่ยันตัวขึ้นมาจากคนหลับก็เริ่มทำการจัดท่าจัดทางให้ตัวเองให้ได้โพสิชั่นเดียวกับต้นแบบการศึกษาเรียนรู้ในครั้งนี้ เด็กหนุ่มในชุดนอนสีอ่อนจัดการวางมือทั้งสองข้างไว้ข้างตัวชายหนุ่มที่หลับสนิทขณะที่กางขาวางค่อมไว้แถวๆ สะโพกอีกฝ่าย ก่อนจะก้มลงมองคนใต้ร่างอีกครั้ง

“เล่นอะไรของนายน่ะ”

คนที่ควรจะหลับกลับนอนจ้องตาผมที่ค่อมอยู่ข้างบน แจ็คสันฮยองเอ่ยปากถามเสียงเรียบๆ เอิ่ม..งานหยาบ ควรจะตอบไหมว่ากำลังศึกษาการทำยูกะด้งอยู่ แหม่ม ใครจะพูด พวกเราจ้องตากันนิ่งแวบนึงก่อนผมจะหลบตาอีกฝ่ายที่มองมาซะเอง

“เอ่อออ... คือผมเพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมา แล้วก็เห็นฮยองหลับอยู่บนพื้นไง กะว่าจะพาขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆ แล้วจู่ๆ ฮยองก็ขยับตัวขึ้นมาอ่ะ ผมเสียหลักล้ม ก็เลย...”

เกริ่นขึ้นไปถึงกำเนิดโลกเลยไหม ยองแจ?

“ล้มได้ท่านี้?”

สายตาของแจ็คสันที่มองสภาพตัวเองกับตัวเขาช้าๆ เรียกเหงื่อเม็ดโตพุดที่ขมับคนอายุน้อยกว่าทั้งๆที่ห้องก็เปิดแอร์ แถมยังเพิ่งอาบน้ำมา ยองแจพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะหันควับไปมองที่ข้อมือทั้งสองข้างของตนเองซึ่งถูกมือใหญ่ของคนข้างล่างมาจับล็อคไว้

“จับข้อมือผมทำไมอ่ะ ปล่อยดิ” “ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำ””เหนื่อย” “ง่วง” “จะนอนแล้ว”

คนตัวเล็กกว่าขยับตัวดุ๊กดิ๊กไปมา พยายามเปลี่ยนเรื่องสารพัด ขณะที่รอยยิ้มบางๆ ออกมาจากใบหน้าของแจ็คสันที่ดูไม่เดือนร้อนกับเสียงร้องโวยวาย หรือแรงขัดขืนของคนข้างบนแม้แต่น้อย

“ฉันว่านายน่ะ...” “กำลังลองทำยูกะด้งอะไรนั่นแบบมาร์คอยู่ล่ะสิ”

ถูกพูดจี้จุดเต็มๆ ทำเอาแก้มขาวๆก็ขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ ยองแจสะบัดหัวไปมาเรียกสติ ก่อนจะพยายามตีสีหน้านิ่งๆ สู้กับรอยยิ้มกริ่มของคนใต้ร่างที่ส่งมา

ไอ้ความรู้สึกเป็นผู้นำเมื่อกี้มันหายไปไหนหมดฟร่ะ!!

“อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยฮยอง อย่างผมเนี้ยนะจะ...”

“ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย อยากลองทำก็ทำไปดิ”

         

          “ห๊ะ”

          ยองแจที่กำลังหาทางเอาตัวรอดจากการกลั่นแกล้งครั้งนี้จากคนใต้ร่าง ถึงกับไม่เชื่อหูตัวเองเมื่ออีกฝ่ายพูดประโยคแบบนั้นออกมา จ้องหน้าอีกฝ่ายที่จ้องตัวเองนิ่งๆ ไม่ได้มีแววตาล้อเล่นแต่อย่างใด

          “นายสงสัยไม่ใช่รึไง”

          แม้ในใจแจ็คสันจะรู้สึกขบขันจนอยากจะระเบิดเสียงหัวเราะใส่อีกฝ่ายแบบที่ทำทุกที กับหน้าตาและท่าทางอีกฝ่ายที่ค่อมตัวเองอยู่ ตาตี่ที่เบิ่งกว้างกว่าปกติ อ้าปากค้าง แก้มที่โดนล้อจนแดงจัด จ้องเขาแบบไม่เชื่อหูกับคำอนุญาตที่เพิ่งตอบไป เขากลั้นหัวเราะเก็กหน้านิ่งสร้างความน่าเชื่อถือให้คำพูดตัวเอง

          “ฮยองพูดแล้วนะ”

          แจ็คสันพยักหน้า ร่างหนาปล่อยมือจากข้อมือเจ้าของร่างที่อยู่เหนือตัวเองซึ่งเขายึดไว้เมื่อกี้ให้เป็นอิสระ ทิ้งแขนลงข้างลำตัว นอนหลับตานิ่งเพื่อให้เด็กน้อยของทำตามใจชอบเต็มที่

          ยองแจที่กวาดสายตาเช็คว่าอีกฝ่ายยอมตามที่พูดจริงๆแล้ว เขาก็กลับมาจัดท่าจัดทางให้ถูกต้องอีกครั้ง ก่อนจะก้มมองแจ็คสันที่นอนนิ่งอยู่ใต้ร่างของเขา

         

เรือนผมสีอ่อนจากการกัดสี ทำให้รู้สึกแปลกตาไปจากสีเดิมของเจ้าตัว ยองแจเอื้อมมือไปสัมผัสมันเบาๆ ปลายนิ้วนุ่มเกลี่ยผมหน้าม้าที่ปิดตาอีกฝ่ายออกดีๆ นิ้วเล็กของเจ้าตัวไล่ลงไปยังคิ้วสีเข้มที่ไม่ได้กัดสีไปด้วย ก่อนจะลงไปที่จมูกโด่งเป็นสัน ยิ่งมองไล่ลงไปยังริมฝีปากของเจ้าตัวก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้ามันชัดขึ้นเรื่อยเพราะถูกมือใหญ่ที่ยกขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ออกแรงรั้งศีรษะเขาเข้าไปหา

จนภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว

         

“แจ็คสัน..”

          “นิดเดียว”

         

พอรู้ว่าอีกฝ่ายคิดจะทำอะไร ก็ตกใจจนเผลอร้องเรียกชื่อออกไป เสียงกระซิบแหบพร่าจากคนใต้ร่างตนเองเพราะเพิ่งใช้เสียงไปจากการทำงาน ริมฝีปากสีอ่อนที่ทาบทับกับริมฝีปากอีกคนก่อนจับบดเบียดเข้าหาตัวช้าๆ เม้มเบาๆหยอกล้อให้เผลอเผยอริมฝีปากเปิดทางให้คนรุกก้าวเข้ามาตักตวงความหวานอย่างเอาแต่ใจ ตวัดเกี่ยวหยอกล้อกันอยู่นานจนคนรับส่งเสียงร้องประท้วงเลยต้องจำใจผละริมฝีปากถอยออกมา

          “...” ยองแจปรือตามองอีกฝ่ายที่ผละริมฝีปากยอย่างอ้อยอิง สัมผัสแข็งๆ ของพื้นพรมห้องใต้ร่างทำให้รู้ตัวทันทีว่าถูกจับพลิกกลับมาอยู่ด้านล่างเสียแล้ว

ตั้งแต่เมื่อไหร่!!

ดวงตาตี่ที่เบิกกว้างตกใจของคนอายุน้อยกว่าดูตลกและน่ารักในเวลาเดียวกัน ทำให้แจ็คสันยิ้มเอ็นดูขณะที่ยันตัวลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัว

         

“นั่นละยูกะด้ง จำไว้ให้ดีๆล่ะ เพราะหลังจากนี้คงไม่มีโอกาสได้ทำแล้ว หึหึ”

         

แจ็คสันขยิบตาให้ยองแจที่มองอีกฝ่ายเดินเข้าห้องน้ำไป ก่อนจะรู้สึกเย็นๆที่ท้อง พอก้มดูก็ถึงกับต้องร้องว๊าก เพราะไม่รู้ว่าเสื้อนอนของตัวเองมันหลุดหลุ่ยขนาดนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ใช่แค่เสื้อ...
กางเกงก็...

ผมว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่ายูกะด้งแน่ๆ อ่ะ

          “แจ็คสันฮยอง!!!”

END - TOP VIEW

TALK :: ตอนที่สองของซีรีย์ DON เป็นอย่างไรกันบ้างคะ 
(สโลแกนคู่นี้คือ learning by doing ค่ะ ถถถถ)
ติดชมกันได้ผิดพลาดอะไรขออภัย ณ ที่นี้ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ