Short_Fic
[GOT7] : Hashtag (Bamyug) (NC)
Writer
: Chromosome ZZ
Hashtag (Bamyug) -Warning-หัวนมสีชมพู
#Bamyug
“ยูคดูแฮชแท็กอันนี้ดิ #อยากติดคุกเชิญซุกอกคยอม ฮ่าฮ่าฮ่า”
ในห้องนอนของมักเน่ไลน์หลังจากกลับจากตึก JYP หลังการฝึกซ้อม
แบมแบมหนุ่มที่ได้รับการลงความเห็นจากสมาชิกในวงว่าได้เท่ห์ขึ้นมากจากตอนเดบิว
หัวเราะเสียงดังขณะที่พลิกตัวยื่นโทรศัพย์ในมือไปทางรูมเมทมักเน่ไลน์ที่นอนกึ่งกลับกึ่งตื่นอยู่บนเตียงข้างๆ
เจ้าตัวเหลือบตามองคนเรียกรับเครื่องมือสื่อสารนั่นมา เลื่อนดู อา...
เห็นภาพแล้วก็อาย นั่นมันภาพตอนเขาไปแสดงในงานแฟนมีตติ้งที่ไทยนี่หว่า T///T ถึงจะไม่ถอดหมดอย่าง
แจ็คสันฮยอง หรือแบมแบมก็เหอะ แต่สายตาแฟนไทยที่มองขึ้นมาบนตัวเขา
ทำเอาเขาเขิลไปจนคอนจบเลยทีเดียว
“ก็แค่รูปนี่แบมแบม ไม่เห็นมีอะไร” ยูคยอมส่งมือถือคืนให้เพื่อนที่โวยวาย
“ไม่ใช่รูป ฉันให้นายดูแฮชแท็กต่างหาก”
แบมแบมว่าชี้ไปทางข้อความหลังสัญลักษณ์ # สีฟ้าในทวิตเตอร์ที่เขารีให้ดู
ยูคยอมรี่ตาเพ่งอ่านดูก่อนจะขมวดคิ้ว เขาจะอ่านออกได้ยังไงล่ะ
ในเมื่อมันเป็นภาษาบ้านเกิดของแบมแบม
“ไม่รู้ ฉันอ่านภาษาไทยไม่ออก จะนอนแล้ว”
ยูคยอมโยนโทรศัพท์ส่งให้เพื่อนที่รับไว้
เสียงโวยวายค่อยๆเงียบหายไปเมื่อสติของเขากำลังจมเข้าสู่นินทาอันใฝ่หา
เวลาว่างอันน้อยนิดหลังฝึกซ้อมสำหรับแฟนมีตครั้งต่อไป
เขาต้องตักตวงการพักผ่อนเอาไว้ให้มากที่สุด วัยยิ่งกำลังโตด้วย รู้ไหมนอนมากๆ
ทำให้สูงเร็วนะ (แกไปได้ยินมาจากไหน ยูคคคค)
...เฮ้ ยูคยอม...
เงียบน่า แบมแบม นายก็นอนได้แล้ว
อ่า.. นูน่าคนไหนอยากมาซบอกผมก็เชิญเลย
ถึงผมจะอายแต่เพื่อนูน่าทุกคนแล้วล่ะก็
... แฟนๆ เอาแต่พูดใหญ่เลยล่ะว่านายมีหัวนมสีชมพู
มีรูปถ่ายออกมาด้วยนะ ...
สีชมพู .. ไม่รู้สิไม่เคยใส่ใจ
... เราก็ไม่ได้อาบน้ำกันมานานแล้วเนอะ
อืม ก็ที่หอมันห้องน้ำเดี่ยว
... ฉันก็เลยจำไม่ได้ว่า หัวนมของนายสีชมพูรึเปล่า
หา.. จะรู้ไปทำไมล่ะ
... ก็เลยคิดว่า อยากจะขอเปิดของนายดู
(...)
... ขออนุญาตนะ คุณคิม ยูคยอม
หมับ !
เตียงทรุดยวบด้วยน้ำหนักของอีกคนที่ทิ้งตัวลงบนเตียงของผม
พร้อมกับมือใหญ่ที่กระชากเสื้อนอนของผมขึ้นจนผมสะดุ้ง
พร้อมกับอีกมือที่ลากสัมผัสผ่านยอดอกของผม แค่นั้นก็พอแล้วที่จะทำให้คุณคิม
ยูคยอมลืมตาโพล่ง ตาสว่างทันที
“ทำอะไรน่ะ แบมแบม อย่าลูบดิ อ๊ะ”
ยูคยอมสะดุ้งเมื่ออีกฝ่ายบีบที่ยอดอย่างแรง
ก่อนจะสั่นไปทั้งตัวเมื่อคนตัวเล็กกว่าซึ่งค่อมอยู่บนตัวก้มลงดูดและเลียมัน
(เดี๋ยวดิ ทำไมงานกามถึงมาล่ะ
เดี๋ยวดิ!!!)
“ก็แค่อยากรู้ว่า หัวนมนายสีชมพูจริงรึเปล่า”
แบมแบมตอบอีกฝ่ายที่หน้าแดงด้วยความอาย ขณะที่พี่กันย์คนแมนมองมักเน่หน้าแดงจัด
แสดงอารมณ์แทบจะทันทีโดยไม่ต้องปลุกด้วยซ้ำ สมกับเป็นพวกซูเปอร์รีแอคชั่น
เขาลากมือลงไปขยำส่วนอ่อนไหวของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะตื่นเหมือนเจ้าของแล้วใต้กางเกงนอน
และเพราะมันเป็นชุดนอน แน่นอนว่ายูคยอมไม่ได้ใส่อะไรมากชิ้นนักหรอ คิคิคิ
(ไม่ !! แบม อย่าลูก อย่าทำแบบนี้
หนูกำลังละเมิดสมการความสูงมีผลในแนวราบของพี่นะ!!!)
(=[ ]=;;; ควรจะแต่งไหม ควรจะทำให้มันเป็น nc ไหมมมม
หรือจะทำให้มันเป็น อีโรติกพอ โว้วโววววว)
“แฮ่ก แฮ่ก ก็เห็นแล้วป่ะว่ามันสีชมพู ปล่อยดิ ออกไป”
ยูคยอมหอบหายใจขณะที่ถูกอีกฝ่ายรุกไม่หยุด
เหลือบมองหัวนมตัวเองว่ามันเป็นชมพูจริงๆ รึเปล่า T///^///T ชมพูจริงๆด้วยครับ
ผมควรจะรู้สึกดีใจที่มีสีชมพูเป็นที่อิจฉาของหญิงสาวใช่ป่ะ
“ไม่อ่ะ มันเป็นสีชมพู
แบบนี้พวกแฟนบอยนายก็ยิ่งเพิ่มขึ้นดิ”
แบมแบมว่า มือใหญ่เพิ่มความรุนแรงกับอีกฝ่ายมากขึ้น
ยูคยอมกัดฟันแน่นอดทนอย่างที่สุดที่จะไม่ให้ส่งเสียงร้องออกไป
จินยองฮยองอยู่ห้องข้างๆนะ
สายตาของยูคยอมที่เหลือบไปยังประตูห้องที่อยู่ด้านในห้องของพวกเขา
ซึ่งเป็นของของจินยองฮยอง รอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปากอิ่มของชายที่ชื่อแบมแบม และนั่นยูคยอมก็เห็น
“แบมแบม ไม่เอา”
ยูคยอมพูดเสียงแข็งขึ้นมาทันที ร่างสูงกว่าพยายามจะขัดขืนอีกฝ่าย
แต่ท่อนล่างเขาแทบไม่มีแรงจะสู้ได้เลย
คนข้างบนตัวมองเขาอย่างผู้เหนือกว่าก่อนจะปลดกางเกงลงอวดตัวเองที่ตื่นเต็มตาไม่ต่างจากของเขา
“ถ้าเราไม่ทำเสียงดัง ฮยองก็ไม่รู้หรอก”
คนพูดว่า ด้วยรอยยิ้มน่ารัก ด้วยหน้าตาน่ารัก
ไม่เหมือนกับการกระทำที่กำลังยันขาเขายกขึ้น ขณะที่ยูคยอมเบิกตากว้าง เอาจริงดิ
พรุ่งนี้มีซ้อมนะ แถมเขายังต้องฝึก material art กับมาร์กฮยองอีก
ก่อนอีกฝ่ายชะงักเหมือนนึกขึ้นได้เช่นกัน
“ชิ”
เป็นแบบนั้นเลยจำเป็นต้องเปลี่ยนจุดมุ่งหมาย แค่ช่วยกันเอง (ค่า
แค่ช่วยกันใช่ไหมคะแบม แหมมมม!!)
ไม่ได้ทำถึงขั้นสุด คนข้างบนจึงเปลี่ยนเป็นการดึงแท่งร้อนสองอันมาสัมผัสกันกุมไว้
พลางเหลือบมองอีกคนที่เอาแต่นอนกัดเสื้ออยู่ด้านล่างให้ลุกขึ้นมาช่วยกัน
“แยกกันทำก็ได้ป่ะ”
ยูคยอมว่าก่อนจะนิ่วหน้าเมื่อมืออีกฝ่ายที่กอบกุมกายของเขาไว้บีบมันอย่างแรง
พร้อมกับสีหน้าไม่พอใจของเพื่อนสนิท ยูคยอมถอนหายใจ ยันตัวลุกขึ้นมา
ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมกายของอีกฝ่ายพร้อมกับเขาทั้งสองคนที่เคลื่อนไหวมือพร้อมๆหัน
“ทำแบบนี้มันรู้สึกดีกว่า”
“ทำแบบนี้มันรู้สึกดีกว่า”
แบมแบมตอบอีกฝ่ายที่หน้าแดงด้วยอารมณ์ที่ถูกดึงให้ขึ้นสูงไปพร้อมๆกับคนตรงหน้า
ก่อนที่ทั้งสองคนจะกัดฟันแน่นเพื่อกลั้นเสียงของตัวเอง
ไม่นานน้ำคาวสีขาวขุ่นก็ทะลักออกออกมาเละมือเด็กหนุ่มสองคนก้มมองผลงาน
พวกเขาสองคนมองหน้ากันนิ่ง ก่อนแบมแบมจะเอ่ยถามเบาๆ..
นายว่าจริงไหม?
-จบ หัวนมสีชมพู-
TALK :: ถามจริงค่ะว่าเกี่ยวอะไรกับหัวนมชมพู และแฮชแท็กอ้างอิงดังกล่าว???
ฟิคอ้างอิงจินตนาการอันหื่นกามของอิฉันและความมโนร้อยแปดพันก้าว
ไม่เกี่ยวข้องกับชื่อ
บุคคลหรือสถานที่ใดๆที่อ้างถึงทั้งสิ้นค่ะ
“เราอยากให้เด็กไทยอ่านหนังสือเกินแปดบรรทัด” –Chromosome ZZ
กลับไปหน้าบทความหลัก
dek-d
...
(แถม
- สำหรับลากลงมายาวเกิน)
ปาร์ค
จินยอง พาร์ท
“ถ้าเราไม่ทำเสียงดัง ฮยองก็ไม่รู้หรอก”
เสียงกระซิบกระซาบของเจ้าเด็กแสบสองคนที่นอนห้องติดกันดังแว่วมา
ขณะที่ร่างบางในชุดนอนสบายๆ ที่ควรจะหลับไปแล้ว นอนเท้าแขนเกาะที่นอนอย่างหงุดหงิด
ต้องตื่นมากลางดึกเพราะเสียงเจ้าพวกนี้ทะเลาะกัน
เขาควรจะตะโกนออกไปบอกเจ้าพวกนั้นเลยดีไหมว่า ฮยองของพวกนายตื่นตั้งนานแล้ว
จินยองขบคิดในใจเงียบเชียบ
ก่อนจะได้ยินเสียงที่ไม่ใช่เสียงบทสนทนาและไม่สามารถออกอากาศต่อสื่อได้มาจากห้องข้างๆ
และดังขึ้นเรื่อยๆ ตามความรุนแรงของอารมณ์ ยิ่งฟัง...
ตัวเขาที่ควรจะได้นอนอย่างสงบก็ยิ่งหงุดหงิด
จะลุกไปปิดประตูห้องไม่ให้แอร์เข้าเขาก็ร้อนเกินกว่าจะทำแบบนั้น
ทำไมเขาต้องมานั่งอดทนฟังเจ้าพวกนี้คนเดียว โดยที่คนอื่นๆ
กำลังหลับสบายด้วย
ไม่มีทาง
คิดได้แบบนั้น
ร่างบางของจินยองก็ขยับตัวเอื้อมไปคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่ห่างออกไปจากที่นอนอไม่ไกลทันที
พร้อมกับกดเบอร์ของคนที่แค่เดินออกไปจากห้องก็เจอตัวได้แล้ว อย่าง อิม แจบอม ลีดเดอร์ของวงและแฟนหนุ่มของเขา
ติ้ด
มีอะไรจินยอง ออกมาเรียกก็ได้ไม่ใช่รึไง
เสียงคนชิคดังกลับมาทันที
อีกฝ่ายกดรับเบอร์เขาแทบจะไม่ต้องรอให้เสียเวลา รอยยิ้มบางผุดบนริมฝีปากสวยของเขา
ก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงน่ารักแสนงอน ออดอ้อนแฟนหนุ่ม
“ผมนอนไม่หลับ
ฮยองตื่นอยู่เป็นเพื่อนด้วยกันก่อนได้ไหม”
เจ้าแสบสองคนนั้นเสียงดัง?
ลีดเดอร์เอ่ยถามกลับมาทันที เพราะรู้ถึงนิสัยสองแสบนี่ดี
เจ้าพวกนี้ไม่ค่อยจะนอนหรอกชอบเล่นกันประจำ
ทำให้คนนอนง่ายอย่างจินยองที่อยู่ห้องข้างๆ ต้องตื่นมาดุเป็นประจำ
“อืม ดังมาก แต่ออกไปดุไม่ได้เลยต้องทนฟัง”
จินยองยิ้มมุมปาก ขณะที่เหลือบไปประตูที่เปิดแง้มไว้เขาค่อยๆเคลื่อนตัวไปใกล้ประตู
ที่มีเสียงอื้ออึงข้างนอกยังคงอยู่ “ฮยองต้องอยู่ฟังเป็นเพื่อนจนผมหลับนะ”
หืมมม ทำไมต้องทนฟัง ในเมื่อถ้านายออกไปบอก เจ้าพวกนั้นเดี๋ยวก็...
เจบีถามอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงแปลกๆ
โดยจินยองเอาโทรศัพท์วางที่ช่องประตูที่แง้มไว้ เสียงต่างๆที่
เขาได้ยินในตอนนี้ถูกส่งผ่านคลื่นสัญญาณโทรศัพท์ไปหาโทรศัพท์ของลีดเดอร์ที่ห่างออกไปไม่กี่ห้อง
พร้อมกับเสียงโวยวายของคนชิคที่ลั่นทันที
ย่าห์ เจ้าพวกบ้า! ฉันจะเข้าไปด่าพวกมันเดี๋ยวนี้ !!!
“อย่าฮยอง”
จินยองห้ามอีกฝ่าย หยิบโทรศัพท์กลับมาหาตัวเอง
ขณะที่อีกฝ่ายกัดฟันกรอด “นะ แค่อยู่กับผมจนกว่าผมจะหลับ”
... ได้ ก็ได้ นายนอนเถอะ ฉันจะอยู่กับนายเอง
“ขอบคุณครับ”
จินยองส่งจุ๊บให้อีกฝ่ายที่ถอนหายใจ
วางโทรศัพท์ทิ้งไว้ตรงช่องประตูที่แง้มนั่น
ก่อนจะคลานกลับมาเงียบเชียบทิ้งตัวนอนที่เตียงคว้าสายหูฟังเสียบกับ MP3 เสียบเข้าหูตัวเอง
พร้อมกับเปิดเพลงเพื่อกลบเสียงเจ้าเด็กสองคนนั่น
โดยมีลีดเดอร์ผู้แสนดีรับฟังเสียงเหล่านั้นแทนเขา 55
แม้ว่าพวกเขาจะไม่นิยมเล่น SEX PHONE หรืออะไรทำนองนี้กัน ยังไงๆ ฮยองก็ต้องรู้สึกอะไรบ้าง คิดว่าคงรู้สึกมากด้วยซ้ำ ถ้าต้องมาฟังหนังสดแบบนี้ 555 ถ้าถูกจับได้ว่าเขาแกล้งอีกฝ่ายงานคงเข้าตัวเขาแทน ...
แต่ก็คุ้มค่าไม่เลวเลยการที่ยิงนกสามตัว และเขาแค่บาดเจ็บนิดหน่อยเท่านั้น
จินยอง มันนานแล้วนะ
นายออกไปด่าเจ้าพวกนั้นได้แล้ว !
“....” รอยยิ้มสวยบนริมฝีปากบางยังไม่ได้หายไปไหน
ร่างบางนอนกระดิกเท้าฟังเพลงสบายใจเฉิบขณะที่มองไปทางโทรศัพท์ของตัวเอง
กับคนในสายที่ถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างสนุกสนาน
ไม่มีอะไรสนุกไปกว่าการแกล้งเจบีฮยองอีกแล้ว
จินยองหลับแล้วหรอ ...
จินยอง ...
...
หึหึหึหึ #ผมจะไม่ยอมฟังเสียงพวกนี้คนเดียว
-จบ ปาร์ค จินยอง พาร์ท-
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น