I LOVE U (Jackjae) -Warning-

I LOVE U -Warning-
Chromosome ZZ

I LOVE U

#Jackjae

เฮือก!

“อ๊า”

แกนร้องสอดใส่เข้าไปอย่างแรงเป็นรอบที่สาม เรียกเสียงครางจากร่างท้วมสีขาวที่พยายามกัดหมอนกลั้นเสียงร้องของตัวเองสุดความสามารถได้อย่างดี ร่างเล็ก (เล็กพ่องงง) ไหวไปตามแรงจากด้านหลังของตนเองที่กระแทกกระทั้นไม่หยุด

“ฮยองงง พอแล้ว”

         

“...”

คนถูกบอกให้ –พอ- หอบหายใจเบาๆ เหงื่อผุดไปตามผิวกาย ทำเอาเจ้าตัวที่ได้รับฉายาว่าเซ็กซี่อยู่แล้ว ยิ่งเซ็กซี่เข้าไปอีก -แจ็คสัน หวัง- ไม่ได้ลดความเร็วของกิจกรรมยามค่ำลงแม้แต่น้อยทั้งๆที่เล่นทำติดต่อกันแบบไม่ให้พักมาเป็นรอบที่..4 เขาเพียงแต่ก้มมองร่างขาวอวบที่หันค้อนกลับมาช้อนตามองขอร้อง แต่เพราะไฟราคะที่พุ่งสูงของทั้งคู่ สายตาที่ควรจะแสดงความขอร้องเพียงอย่างเดียว มันกลับหวานเยิ้มจนเหมือนกับออดอ้อนเขาซะมากกว่า

“สีหน้ากับคำพูดไม่ได้ไปด้วยกันเลยนะ หมูอ้วน”

 เสียงทุ้มแหบด้วยแรงอารมณ์กระซิบ ร่างหนาถอนตัวออกเล็กน้อยก่อนจะพลิกอีกฝ่ายหันกลับมาหาตนเอง ร่างนุ่มนิ่มที่ร้อนจนผิวสีขาวๆนั่นกลายเป็นสีชมพู เบ้ปากใส่เขาเพราะไม่ชอบใจกับคำแทนตัว

“ขอโทษนะครับที่ผมมันอ้วนเป็นหมู ชอบอะไรบางๆ ก็อย่ามายุ่งกับผมสิ  อ๊า!!”

 ยองแจที่กำลังบ่นน้อยอกน้อยใจใส่อีกฝ่ายที่ได้แต่ส่ายหน้า ยิ้มเอ็นดู ก่อนจะกระแทกกายใส่คนขี้บ่นเข้าไปจนสุดอีกครั้ง ทำเอาคนที่กำลังเปิดปากบ่นร้องออกมาสุดเสียง

“ไม่เอาสิ ไม่งอนนะครับ กว่าจะได้อยู่ด้วยกันอีกก็อีกสามเดือนกว่าเลยนะ”

เสียงอ้อนจากแจ็คสันหวังที่ง้อแฟนของตัวเองด้วยลีลารักร้อนแทนคำพูด เรียกเสียงครางของคนใต้ร่างไม่หยุด ก่อนจะจบลงที่เขาและอีกฝ่ายปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นออกมาเมื่อถึงจุด .. ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ขณะที่สองร่างหอบหายใจหนัก

แจ็คสันลุกจากเตียงก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ พร้อมกับผ้าสะอาดและอ่างน้ำเล็กๆ เขาลงมือเช็ดตัวให้ร่างนุ่มที่นอนหลับตานิ่งไปแล้ว หวังจะให้อีกฝ่ายหลับสบายเช็ดเสร็จก็ลากตัวเองไปอาบน้ำสักรอบ

“ทำไมอีกตั้งสามเดือนกว่าล่ะครับ”

 ร่างเล็กที่นึกว่าหลับไปแล้วถามขึ้น โดยตอนนี้มีชุดนอนสีอ่อนซึ่งถูกสวมให้เรียบร้อยแล้ว สีหน้ายังบอกถึงความเหนื่อยอ่อนจ้องไปยัง คนที่สวมแค่กางเกงขายาวสีดำเดียวแล้ว ทำตัวนั่งขัดสมาทเก๊กหล่ออยู่ขอบเตียงเช็คมือถือ มีผ้าเช็ดตัวพาดอยู่บนบ่าข้างหนึ่ง กลัวเขาตื่นรึไง ปิดไฟห้องซะมืดหมดเหลือแต่ไฟโคมอันเดียวเนี้ย เล่นมือถือแบบนั้นเสียสายตานะ

“โปรเจ็คจบน่ะ ฮยองต้องออกไปทำโปรเจ็คที่ต่างจังหวัด”

แจ็คสันอธิบายอีกฝ่ายที่พองแก้มงอนๆ ใส่เขา แต่มันก็เป็นเรื่องช่วยไม่ได้นี่ครับ ในเมื่อเขาต้องทำโปรเจ็คจบ แล้วไอ้เพื่อนตัวดีสองคน ก็ลากเขาไปทำโน่น กันดานห่างไกล (ถามจริงแกไปทำโปรเจ็คจบเรื่องอะไร???) ไอ้คุณมาร์คเนี่ยยังหอบแบมแบมแฟนสุดรักสุดหวงของมันไปได้เพราะพวกนั้นเรียนอยู่คณะเดียวกัน เมเจอร์เดียวกันอีก อ้างไปสิว่าให้น้องไปช่วยโปรเจ็ค ไอ้เจบีก็แบบรักมั่นคงเฉยมาก มันบอกมันจะซื้ออะแด็บเตอร์จ่ายเน็ตความเร็วสูงเอาไว้สไกป์คุยกับแมวสาวของมัน แต่ผมนี่สิ... อยากจะพาไปด้วยใจจะขาด ติดตรงที่เด็กนี่กับผมเรียนกันคนละคณะ แล้วคณะมันก็เรียนหนักจนไม่เป็นอันกินอันนอน กว่าจะว่างตรงกันทีนี่แทบหาเวลาไม่ได้ อย่าพูดถึงเรื่องการโทรคุยกันนานๆ หรือสไกป์เลย

“หายไปตั้งสามเดือน ผมจะหาแฟนใหม่ คอยดู”

เตียงไหวเบาๆ เมื่อคนที่นอนอยู่พลิกตัวก่อนจะกลิ้งลุ้นๆ เอาคางมาเกยตักด้านหนึ่งของผม ยิ้มแฉ่งกวน ก่อนจะโวยวายเมื่อผมเอามือไปขยี้ผมที่ชื้นหน่อยๆ นั่นด้วยความหมั่นไส้ “ย่าห์ !!! มึนอ่ะ ไม่แกล้งดิ”

“ถ้าฉันกลับมาเจอว่านายมีแฟนใหม่ มัน-ไม่-รอด-แน่”

 ไม่ใช่ชเว ยองแจที่ไม่รอด แต่คนที่กล้าเสี่ยงตายมายุ่มย่ามกับแฟนของหวังแจ็คสันต่างหากที่ไม่รอด ดีกรีความโหดของแฟนยองแจนั้นเป็นที่เลื่องลือกันดีในคณะของอีกฝ่าย โดยเฉพาะเรื่องที่มีแฟนบอยคนหนึ่งของยองแจที่เข้ามาสนิทกับเจ้าตัวเมื่อหลายเดือนก่อน ช่วงที่แจ็คสันยุ่งกับการสอบ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ไปพบเด็กนั่นหายสาบสูญไปอย่างน่าสยดสยอง

“ฮยองร้ายอ่ะ ไม่เอา ไม่ทำร้ายคนอื่น”

ยองแจบู่ปาก แก้มนี่ก็กลมจนน่าหยิกจะแย่แล้วนะยังจะชอบบู่ปากใส่เขาอีก แจ็คสันก้มลงจุ๊บแก้มอีกฝ่ายที่หัวเราะสดใส ดิ้นดุ๊กดิ๊กในอ้อมแขนล่ำของคนที่โน้มตัวลงมาฟัดกัน ก่อนจะตีมือปลาหมึกอย่างแรง เพราะมันไหลลงไปบีบตูดเขาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง “หยุดเลย”

“ยองแจอ่า อีกสักรอบสองรอบ ชาร์ตแบตให้ฮยองก่อนไปนะ นะ”  

(สี่รอบที่ผ่านไปนั่นคือแบตนายยังไม่เต็มใช่ไหม)

คนแก่กว่าอ้อนคนน้องที่ส่ายหน้า แก้มพองนั่นขึ้นสีน่ารักกับแววตาเสียดายเล็กๆ นั่นคืออะไร หืม ยองแจ

“ผมมีสอบพรุ่งนี้อ่า ฮยองอย่างอนผมนะ”

ยองแจส่งสายตาอ้อนๆ ให้แฟนหนุ่มที่ยิ้มหวานให้เขาอย่างเข้าใจ ชีวิตมหาลัยที่เรียนแบบแทบไม่มีปิดเทอมไม่ใช่เรื่องตลกเลยครับ การมีแฟนนี่แทบเป็นไปไม่ได้ แต่ผมก็สอยมาควงได้ตั้งคนนึง  ฮ่าฮ่าฮ่า

“งั้นก็นอนเลย ยังจะมาคุยเล่นอยู่อีก”

 แจ็คสันลุกขึ้นก่อนจะก้มลงอุ้มอีกฝ่ายหันกลับไปนอนบนเตียงดีๆ เพราะเด็กนี่ปกติเสียงดังยิ่งกว่าอะไรดี ยิ่งตอนคราง... (ผมจะไม่พูดถึง หวังหวงของหวัง) ทำให้เขาต้องลักพาตัวเด็กนี่มา (ห๊ะ?) ที่คอนโดตัวเอง โดยไล่เจ้าเพื่อนร่วมคอนโดอย่างคุณมาร์ค ให้ไปแฝงตัวอยู่หอแทนเจ้าเด็กนี่ (อย่าห่วงเลย อพม. มันเต็มใจครับ เพราะรูมเมทยองแจก็แฟนมันนั่นแหละ)

“ตื่นมา ฮยองจะยังอยู่ป่ะ ฮยองจะขับมอไซด์ไปส่งผมใช่ป่ะ ถ้าผมต้องเดินไปมหาลัยเองล่ะก็ โกรธ!”

 อีกฝ่ายที่ยังไม่ยอมนอน ส่งสายตาคาดคั้นมา กลัวผมจะทิ้งไว้ที่คอนโดเหมือนคราวที่แล้ว... (ขอโทษครับ ตอนนั้นผมติดงานด่วนที่มหาลัยตอนเช้าตรู่จริงๆ)

“ครับ คุณหนูชเว แจ็คสันหวังคนนี้จะเดินพาไปส่งถึงหน้าประตูห้องสอบเลย”

เมื่อได้รับคำตอบที่น่าพอใจ รอยยิ้มกว้างชวนให้ยิ้มตามของอีกฝ่ายถูกส่งให้ผมแทบจะทันที ยองแจหัวเราะเบาๆ ก่อนจะจูบที่หลับมือผม พึมพำพูดอะไรหวานเลี่ยนให้ได้ยินกันแค่สองคน

“ผมรักฮยองนะ”

 คำบอกรักสั้นๆ ที่นานทีจะได้รับจากคนตรงหน้า แจ็คสันยิ้มบางก่อนจะลูบหัวอีกฝ่ายที่หลับตาพริ้ม ก้มลงจูบที่ริมฝีปากสีสวยนั่นเบาๆ เรียกเสียงประท้วงจากอีกฝ่ายก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมกายนุ่มให้

“ฮยองก็รักนายเหมือนกัน”

-จบ I LOVE U -

TALK :: ฟิคสั้นมักจะมากับความชั่ววูบค่ะ

แต่นี่อย่าเรียกว่าชั่ววูบเลย มโนครั้งนี้ มาไวไปไวแบบความเร็วแสงเสียงอีก

พยายามจะแต่งงานกามออกมาให้สยิวกิ๊กกิ๊วแบบคนอื่นเขานะ

แต่นี่ก็สุดความสามารถไรเตอร์แล้วล่ะค่ะ #ร้องไห้หนักมาก

 :: O(_ _)O สามารถติดชมกันได้เสมอเลยนะคะ  เลิฟ <3 THX ::

กลับไปหน้าบทความหลัก dek-d

http://writer.dek-d.com/RiLily12/writer/viewlongc.php?id=1328995&chapter=6